Een jaar geleden ben ik gestart met mijn eerste zelfstandige fotoserie genaamd BODIES. Een fotoserie van diverse lichamen om aan te tonen dat ieder lichaam mooi is. Ik wil de diversiteit in lichamen benadrukken en aantonen dat foto’s in ondergoed niet gelijk erotiek gezien hoeven te worden. Vanaf kleins af aan worstel ik met mijn elfbeeld. Door het continu vergelijken van mijzelf met andere in bladen, realiteit en vooral Social Media, is mijn eigen ideaalbeeld niet meer realistisch geworden. Door de technieken die momenteel gebruikt worden om foto’s zo perfect mogelijk te maken, zorgt dit voor veel (jonge) mensen voor een negatief zelfbeeld.
Daarnaast merk ik dat lichamen regelmatig als erotisch o grappig worden gezien. Wanneer je foto’s ziet van een persoon in ondergoed of naakt, vinden sommige mensen dit al schokkend of erotisch. Ook ik heb hier zo naar gekeken. Bijvoorbeeld het bekijken van naaktfoto’s in musea maakte mij al ongemakkelijk. Lichamen zijn prachtig, uniek, persoonlijk, kwetsbaar en sterk.

Tijdens deze fotoserie heb ik de lichamen van de modellen op een mooie en natuurlijke manier tot hun recht laten komen. Op deze manier kunnen zij naar zichzelf kijken met een trots gevoel over hun eigenlij lichaam. Daarnaast is er niks aan deze foto’s bewerkt, op de belichting na. Geen puistjes, striae of overige ‘oneffenheden’ zijn weggewerkt. Dit is wie zij écht zijn en wat hen zo bijzonder maakt.
Mede dankzij een kring van mensen die belangrijk voor mij zijn, heb ik deze serie tot stand laten komen. Deze serie is kwetsbaar voor zowel mijzelf als voor de modellen. Het vraagt de nodige lef om voor én achter de camera te staan.

Tussen de foto’s staan quotes. Dit zijn quotes uit mijn dagboek die ik vanaf begin vorig jaar tot de dag van de expositie heb bijgehouden.
“In deze situatie ben ik 
tegen Photoshop.”
“Een van de doelen is om het 
ideaalbeeld los te kunnen laten.
"Deze shoot is echt 
alles behalve erotisch"
“Nu leer ik mijn lichaam te accepteren.
“Ik lig vaak wakker van 
alle  ideeën.
“Ik hoor van vele de onzekerheid over hun lichaam en dat vind ik zó zonde.
“Ik associeerde half-naakte lichamen
altijd met iets intiems.
“Ik voelde mij even als de fotograaf 
van de Playboy.
“Dit is wel het lichaam waarin ik een leven kan laten beginnen.
“Waarom vind ik lichamen zo gênant?
“De bewegingen en vormen dat een lichaam kan maken zijn prachtig.
“Eigenlijk snap ik niet waarom ik altijd zo over lichamen heb gedacht."
“Ik ben gezond en ik voel mij goed, dat is wat telt.
“De modellen moeten zich vertrouwd 
veilig voelen tijdens de shoot.
“Ik ben trots en dankbaar.
Back to Top